شعر

برگشتم

 

درخت عوض شده بود

و بر روشنی چشم هات سایه می انداخت.

برگشتم

همه چیز روشن بود

و تن شیشه از پیری زودرس ترک برمی داشت

آرام آرام

بادی سرد

لابه لای آدم های توی خیابان جان گرفت

و پنجره ام را جابه جا کرد...

 

 

/ 1 نظر / 3 بازدید